O neno libre da culpa que xenera a propiedade, e da carga que é a competitividade económica, crecerá ca vontade de facer o traballo necesario, e de disfrutar con elo. É o traballo inútil o que escurece o corazón.

Bon, non, non é preciso. Se estás interesada (ou interesado, que todo pode ser), pásocho de balde, nun lindo PDF liso pra imprimir e mesmo traducido ógalego (malia que, neste caso, talvez sexa mellor deixalo en inghlés, que queda mais imperialista).
O asunto é que, como xa comentei noutras camisetas, o sitio DeviantART organizaba un concurso de camisetas, cas que iniciar unha liña de roupa propia. E eu pensei: Mira tí: se cadra podo calcarlles algún mensaxe, que algo sempre queda, e de paso tamén me forro, como se fose o amigo Piernas.
Pois nada, dito e feito. Xa que me lancei ó capitalismo desbocado, polo menos vou facelo con honestidade: Mira, isto é un logo. O sistema funciona deste xeito: ti pagas pola camiseta, e pagas tamén por facer publicidade da miña marca. Así podes fardar diante dos amigos do rico (e parvo) que és.
Aquí non se nota moi ben, pero o (R) do logo, está invertido.
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|